در مورد سوگند میخوندم، ۱۶ ساله بوده.. نه اینکه اگر ۴۰ سالهش بود اوکی بود. نه، اشاره به سنش، فقط برای اینکه بگم یه بچه رو پدرش به قتل رسونده گویا- گویا میگم چون تا جایی که الان خوندم، نمیدونم دقیقن چه کسی باعث مرگ نهایی بوده… خشمگین و ناراحتم، نوشتن تمام اینه – مرگ نهایی، قتل- برام سخته. اما باید درست بنویسم.
نمی گم پدرش مقصر نبوده، اما فقط پدرش نبوده. یک سیستم فاسد مقصره، در تک تک قتلهای زنان و بچههایی که میبینیم، در تکتک خودکشیهایی که از ترس پدر و مادر و شوهر و ال و بل بوده، یک مجموعه عوامل دخیلند، در نهایت میگیم این عضو خانواده یا دوست پسر/همسر سابق این دختر یا زن رو به قتل رسوند- اما قاتل فقط یک نفر نیست- فاعل بوده، نه اینکه همه یک نوع جرم رو مرتکب شدهاند.. نه نه، یک مجموعه عوامل بوده که هر بخش یک کوتاهای داشت تا رسیده به قتل. این به معنی دفاع از عامل قتل نیست. حداقل منظور من یکی این نیست.
میخوام بگم، هر کسی که می دونسته که جون کودکی، بچهای، زنی در خطر بوده و گزارش نکرده، اونها هم مسئول هستند. مسئول نه به معنی مسئولیت اخلاقی، به معنی جدیتر- مثلن مدیر مدرسه، اگر شنیده و میدونسته که سوگند جونش در خطره و یا اصلن ممکنه کتک بخوره، مسئولیت داشته که زنگ بزنه به نهادهای مربوطه…
رفتم سرچ کردم، اصلن قانونی هم وجود داره در این مورد، یعنی اگر ثابت بشه مدیر از خطر مرگ سوگند اطلاع داشته و کاری نکرده، هیچ زنگ زده و همه چی رو به پدر گفته- اینجا دیگه یه اشتباه یا بیمسئولیتی اخلاقی نیست، میتونه مدرک جرم باشه.
حالا، آیا آموزش و پرورش این قوانین و وظایفشون در برابر بچهها رو به مدیران و کارکنانش آموزش میده؟ آیا مدیر مدرسه میدونه وقتی دانشآموزی از خشونت خانگی حرف میزنه، باید با کی تماس بگیره و چیکار کنه؟ آیا برای چنین شرایطی دستورالعمل مشخصی دارن؟ کی روی اینها نظارت میکنه؟ ممکنه بگین یعنی باید قانون باشه و خودشون یعنی وجدان و انسانیت نداشتن؟
فرهنگ مردسالاری نسل به نسل منتقل شده، واسه چند سال پیش نیست که… بچه دختر تو خانواده میشه آبروی خانواده، میشه ناموس خانواده، میشه چیزی که برادرها و پدر باید ازش بعنوان آبرو محافظت کنن و بعد تحویل مرد بعدی بعنوان شوهر بدن… به همین خاطره که بعضیها این رو واضح میبینن که مگه غیر از اینه؟ و همین برادر و شاید بعضن خود اون کودک دختر هم وقتی بزرگ شد همین فرهنگ رو بپذیره و منتقل کنه- همین برادر و خواهر میتونن بشن قاضی، میتونن بشن مدیر یه مدرسه و بگیر و برو…. یعنی وارد چرخه خشونت به عنوان عامل میشن.
البته کسی هم میتونه جدن مخالف خشونت باشه، ولی به دلایل زیادی بگه این موضوع خانوادگیه و من دخالت نمیکنم، پدر و مادرش بهتر میدونن و یا این مسئله خانوادگیه و خودشون حل میکنن و چه چه … این همون پخش شدن کوتاهی است، سکوت خودش میتونه عامل باشه، چه برسه اینکه سکوت نکنی و به شدتش اضافه کنی…
حالا مگه قانون اینها، اینجا کمکی میکنه؟ اینم یه درد دیگهایه… سیستم فاسده دیگه- مگه با اجرای قانون در مورد پدر و مدیر این مشکل حل میشه؟ این بار چندمه؟ چند تا زن به اسم آبرو و حیثت کشته شدن؟
بابا آخه سیستمی که مردم معترض و خسته رو به رگبار میبنده، خون جاری میکنه تو خیابونها، میاد از زنها حمایت کنه؟ میاد از بچهها حمایت کنه؟
به نام خدای رنگین کمان…