دبیرستان که بودم، یه دوستی داشتیم که دوست پسر داشت. یه روز وسط زنگ تفریح، این دوستمون از مدرسه میره، یعنی میره پیش دوست پسرش که برن با هم.
خلاصه یک هفته گذشت و ما از دوستمون بیخبر بودیم، تا فکر کنم راحت ۱۰ روزی گذشت که دوستمون برگشت مدرسه. همهش تو دفتر مدیر و اینها بود…
خلاصه وقتی گذاشتن راحت برای خودش باشه، رفتیم دورش، آروم بود آروم میخندید لبخند میزد، بهمون تعریف کرد که دوستپسرش اومده بود دنبالش و باهم از شهر میخواستن برن که پلیس سر راه گرفتتشون، زنگ زدن به خانوادههاشون و باباشون رفته بوده دنبالشون.
پاچه شلوارش رو داد بالا و جای کمربند و اینها رو بهمون نشون داد… بهش میگفتیم درست میشه جاش میره، میگفت بابام بعدش من رو بغل کرده بود و داشت گریه میکرد، میگفت اولین بارم بود میدیدم بابام اینطوری گریه میکنه… یعنی طوری حرف میزد که انگار از اینکه باباش رو ناراحت کرده بوده ناراحت بوده، نه برای کتک… بچههای اون زمونه بودیم دیگه- نمیدونم اینجا نميتونم از طرف دوستم حرف بزنم شاید من اشتباه برداشت کردم.
مدرسه رو خبر دار کرده بودن و از مدرسه رفته بودن خونه دوستمون، و با خانواده حرف زده بودن. باباش رو آروم کرده بودن و قانع کرده بودن که بچه باید درسش رو بخونه و اینها…
تا دیپلم که این رفیقمون میومد مدرسه و درسش رو میخوند. از اون موقعها دیگه ازش بیخبرم.سرش سلامت باشه و دلش خوش :*
عوامل یک مدرسه اینقدر میتونن تاثیر بگذارن روی آینده بچهها…
مدرسه جایی برای نمره گرفتن نیست، آموزش و پرورش گفتن لعنتیها.
.
در مورد سوگند میخوندم، ۱۶ ساله بوده.. نه اینکه اگر ۴۰ سالهش بود اوکی بود. نه، اشاره به سنش، فقط برای اینکه بگم یه بچه رو پدرش به قتل رسونده گویا- گویا میگم چون تا جایی که الان خوندم، نمیدونم دقیقن چه کسی باعث مرگ نهایی بوده… خشمگین و ناراحتم، نوشتن تمام اینه – مرگ نهایی، قتل- برام سخته. اما باید درست بنویسم.
نمی گم پدرش مقصر نبوده، اما فقط پدرش نبوده. یک سیستم فاسد مقصره، در تک تک قتلهای زنان و بچههایی که میبینیم، در تکتک خودکشیهایی که از ترس پدر و مادر و شوهر و ال و بل بوده، یک مجموعه عوامل دخیلند، در نهایت میگیم این عضو خانواده یا دوست پسر/همسر سابق این دختر یا زن رو به قتل رسوند- اما قاتل فقط یک نفر نیست- فاعل بوده، نه اینکه همه یک نوع جرم رو مرتکب شدهاند.. نه نه، یک مجموعه عوامل بوده که هر بخش یک کوتاهای داشت تا رسیده به قتل. این به معنی دفاع از عامل قتل نیست. حداقل منظور من یکی این نیست.
میخوام بگم، هر کسی که می دونسته که جون کودکی، بچهای، زنی در خطر بوده و گزارش نکرده، اونها هم مسئول هستند. مسئول نه به معنی مسئولیت اخلاقی، به معنی جدیتر- مثلن مدیر مدرسه، اگر شنیده و میدونسته که سوگند جونش در خطره و یا اصلن ممکنه کتک بخوره، مسئولیت داشته که زنگ بزنه به نهادهای مربوطه…
رفتم سرچ کردم، اصلن قانونی هم وجود داره در این مورد، یعنی اگر ثابت بشه مدیر از خطر مرگ سوگند اطلاع داشته و کاری نکرده، هیچ زنگ زده و همه چی رو به پدر گفته- اینجا دیگه یه اشتباه یا بیمسئولیتی اخلاقی نیست، میتونه مدرک جرم باشه.
حالا، آیا آموزش و پرورش این قوانین و وظایفشون در برابر بچهها رو به مدیران و کارکنانش آموزش میده؟ آیا مدیر مدرسه میدونه وقتی دانشآموزی از خشونت خانگی حرف میزنه، باید با کی تماس بگیره و چیکار کنه؟ آیا برای چنین شرایطی دستورالعمل مشخصی دارن؟ کی روی اینها نظارت میکنه؟ ممکنه بگین یعنی باید قانون باشه و خودشون یعنی وجدان و انسانیت نداشتن؟
فرهنگ مردسالاری نسل به نسل منتقل شده، واسه چند سال پیش نیست که… بچه دختر تو خانواده میشه آبروی خانواده، میشه ناموس خانواده، میشه چیزی که برادرها و پدر باید ازش بعنوان آبرو محافظت کنن و بعد تحویل مرد بعدی بعنوان شوهر بدن… به همین خاطره که بعضیها این رو واضح میبینن که مگه غیر از اینه؟ و همین برادر و شاید بعضن خود اون کودک دختر هم وقتی بزرگ شد همین فرهنگ رو بپذیره و منتقل کنه- همین برادر و خواهر میتونن بشن قاضی، میتونن بشن مدیر یه مدرسه و بگیر و برو…. یعنی وارد چرخه خشونت به عنوان عامل میشن.
البته کسی هم میتونه جدن مخالف خشونت باشه، ولی به دلایل زیادی بگه این موضوع خانوادگیه و من دخالت نمیکنم، پدر و مادرش بهتر میدونن و یا این مسئله خانوادگیه و خودشون حل میکنن و چه چه … این همون پخش شدن کوتاهی است، سکوت خودش میتونه عامل باشه، چه برسه اینکه سکوت نکنی و به شدتش اضافه کنی…
حالا مگه قانون اینها، اینجا کمکی میکنه؟ اینم یه درد دیگهایه… سیستم فاسده دیگه- مگه با اجرای قانون در مورد پدر و مدیر این مشکل حل میشه؟ این بار چندمه؟ چند تا زن به اسم آبرو و حیثت کشته شدن؟
بابا آخه سیستمی که مردم معترض و خسته رو به رگبار میبنده، خون جاری میکنه تو خیابونها، میاد از زنها حمایت کنه؟ میاد از بچهها حمایت کنه؟
به نام خدای رنگین کمان…
چه زنگاری؟
پشت میزم نشستم و دارم کار میکنم، البته داشتم کار میکردم ، الان که دارم پست مینویسم. آره، داشتم کار میکردم و همزمان یک موزیکی گوش میدادم که یه قسمتش توجهام رو جلب کرد، البته ریتمش هم به دلم نشسته بود و زدم دوباره پخش شه و دوباره رسید به اون جمله/مصرع و بعد دیدم مغزم الانه که از چشمم بزنه بیرون که این یعنی چی آخه داره چرت میگه! دست از کار برداشتم رفتم لیریک رو پیدا کردم و خوندم ببینم درست متوجه منظور شاعر شده بودم یا نه! بله همون بود… داشت یه جورایی میگفت که فقر و نداری باعث زنگ زدن مغز و فکر میشه… البته شعر به زبان دیگهای بود و اینقدر زمخت ننوشته بود ولی منظور همین بود.
همون موقع که داشتم به مانیتور نگاه میکردم یاد افتاد که بچه بودیم تو کتابهامون و تو مدرسه و اینها این حدیث رو هم میشنفتیم : فقر که از در وارد شه، ایمان از پنجره میره بیرون….
این جملهها بار منفی دارن… از قبل تعیین میکنن کسی که فقیره پس فکرش کار نمیکنه و یا دست به هر کاری میزنه.. یعنی از قبل مشخص میشه، از قبل نتیجه گیری میشه، از قبل قضاوت میشه.
اگر درد نون داشته باشیم، با حالتی که نداشته باشیم خب قسمت اصلیش این است که الویتهامون فرق میکنه… با مثال برم جلو برای خودمم واضح میشه چی میخوام بگم… اگر من درد نون داشته باشم لزومن اینطور نیست که ندونم ورزش کردن چقدر مهمه، اینطوری میشه که زمانی برای ورزش کردن و نایی برای ورزش کردن نداشته باشم، یا بودجهای برای باشگاه نداشته باشم، بازم نه لزومن بله، اما ممکنه پیش بیاد. چند وقت پیش، در این مورد، فکر کنم پستی هم نوشته بودم …
اگر درد نان و اجاره خونه و خرج مدرسه بچههام رو داشته باشم به این معنی نیست که نمیفهمم وضع کشور چقدر خرابه، به این معنی نیست که نمیدونم که دارن در حقام ظلم میکنن که پول کمی میدن… اینطوری است که من به همین آب باریکه هم نیاز دارم تا بتونم ادامه بدم… پس تفاوت الویتها اینجا مساله است، میشه دید چطور میشه این رو تعدیل کرد دیگه. این جور چیزها عبارت ریاضی «این، آنگاه» نیست-
هر چند خودم خیلی وقتها این اشتباه رو میکنم، به این> آنگاه میرسم- که اشتباه میکنم. یا مثلن، من خودم خیلی وقتها میگم چرا فکر نمیکنیم به فلان و بهمان… ولی خب دست آخر آیا میخوام که بقیه فکر کنن و به نتیجهای که من رسیدم، برسن؟ نه والا، اگر اینطور باشه که اساسش اشتباه بوده… یا بگم چرا همه چی رو بدون سوال میپذیریم؟ بعد بیام بگم نه این سوال رو نپرسین، فلان سوال رو بپرسین… اینم نشد که…
برم بقیه کار و آهنگ رو گوش بدم، بعدش میرم سراغ ادیت فصل ۱۰ دست چپ تاریکی، کلن سیاست کثیفه، واقعیت و رمان هم نداره.
بعد انتشار اضافه شد: اخیرن تو اینستاگرام یه کانالی دیدم، اینقدر لذت بخشه که نگو و نپرس. معلم مدرسهای است که کارهای خلاقانه و ساخت دست شاگرداش رو نشون میده.. بچهها چنان خلاق و متفکر بار میاره، مدرسه ثروتمندها هم نیست، امکانات عجیب و غریبی هم ندارن… یه معلمی داشتیم بهمون میگفت باید از سر در آموزش و پرورش، پرورش رو بردارن چون نه بودجهای داریم براش نه برنامهای… خلاصه، معلمهایی هستن که جدن آموزش و پرورش رو با هم پیش میبرن. با همون امکانات محدود به بچهها فرصت میدن فکر کنن، تجربه کنن، چیز میز بسازن و خلاقیت به خرج بدن. دیدن کار این معلمها واقعن آدم رو امیدوار میکنه. تازه منم بعد دیدن کار این معلم و دانشآموزها (دانشجو به معنی واقعی کلمه هستند، نه دانشآموز) انرژی گرفتم پاشدم برای خودم کوساری فوندو درست کردم 🙂 نه، قرار نیست استفاده کنمش، میسازم چون ابزار ساختن رو دوست دارم.
مرسی معلم عزیز و آفرین بر شما و دانشجوهای کوچکتون
اتمام ترجمه کتاب پنج دفتر هنر رزم استاد موساشی
خب خب، این هم از پنج دفتر کتاب پنج حلقه، اثر استاد میاموتو موساشی، اول اسمش رو ترجمه کرده بودم به «کتاب پنج عنصر»، با پیامم که گپ میزدیم راجع به کتاب و اسم و معناش، تصمیم گرفتیم اسمش رو بین خودمون بذاریم : پنج دفتر هنر رزم 🙂
چند روز پیش ترجمهش رو شروع کرده بودم دیگه، با ماشین جلو میرفتیم- هرزاگاهی نیاز به اصلاح داشت – طوری که موقع خوندن اگر میدیدم نامفهومه یا عجیبه متن انگلیسی رو چک میکردم و میگفتم این قسمت رو یه باز نگری کن. امروز بالاخره دفتر پنجم و پایانیش هم تموم شد. حالا ترجمه هر پنج دفتر آمادهست و در دسترسه- https://books.nastale.com
چیزی که برای من خیلی قشنگه درباره این کتاب، فقط و فقط این نیست که استاد موساشی یکی از مشهورترین شمشیر زنان تاریخ ژاپنه. داستان اصلی نوع نگاه این آدم به زندگی، یادگیری، شناخت خودش و دیگران و نگاهش به مشکلات و دشواریهای راهه.
اگر نگاهی به کتاب کرده باشین، از پنج دفتر زمین، آب، آتش، باد و تهی تشکیل شده، البته من مقدمه رو هم به عنوان فصل آوردم. هر کدوم از این دفترها از دید متفاوتی به راه و رسم مبارزه و استراتژی نگاه میکنن، اما به قول خود استاد اگر خوب بیندیشیم، میبینیم که مفاهیمشون خیلی فراتر از شمشیر زدن و میدان نبرد است.
زمین، به عنوان اهمیت شناخت پایههاست. آب، به عنوان انعطافپذیری و سازگار شدن با شرایطه -جملهای از آقامون بروسلی هم داریم: «ذهنت را خالی کن. بیشکل باش، بیقالب، درست مثل آب. اگر آب را در فنجانی بریزی، شکل فنجان را به خود میگیرد. اگر آن را در بطری بریزی، شکل بطری میشود. اگر در قوری بریزی، شکل قوری را به خود میگیرد. آب میتواند آرام و روان جاری شود، یا با قدرت درهم بکوبد.آب باش، دوست من.»
آتش یعنی تصمیم گرفتن و عمل کردن و رویارو شدن. تو دفتر باد از شناخت راه و روش دیگران میگه، حتی اونهایی که با ما متفاوت فکر میکنند و مخالفند حتی- باید راه و روششون رو دید. و در نهایت در دفتر تهی، که برام خیلی جای سوال باقی گذاشته، استاد موساشی از شناخت واقعیت و حقیقت حرف میزنه، رها شدن از سردرگمی و شناخت تهی راستین، و در تهی بودن…. نمیتونم بگم این دفتر رو کامل متوجه شدم.
کتاب بسیار خوبی بود، قبلن دوستم بهم پیشنهاد داده بود تا بخونمش; pdf انگلیسیش رو فرستاده بود و من مرور کرده بودمش. اما الان فرصت خیلی خوبی شد که قشنگ بخونم و بهش فکر کنم. نوشته بودم که کتاب به ظاهر تخصصیه شمشیرزنی و راه نبرد و مبارزهاست، اما مفاهیمش چیزی دور به زندگیهای ما نیست.
خلاصه که خیلی خوشحالم که خوندمش، و خیلی خوشحالتر که امکانی وجود داره که بتونم ترجمه خوبی ازش رو با بقیه شریک شم. Books.nastale.com
با شناختنِ آنچه هست، آنچه را نیست میشناسی. تهی همین است. موساشی
کتاب پنج عنصر – میاموتو موساشی
خب، از عنوان پست مشخصه که داستان چیه؛ books.nastale.com با یه کتاب دیگه بهروز شد! هیپ هیپ هورا 🙂
این بار سراغ «کتاب پنج عنصر» رفتم. اثری از میاموتو موساشی (Miyamoto Musashi)، شمشیرزن و استاد هنرهای رزمی ژاپنی. البته ترجمه هنوز تموم نشده و همچنان در حال انجامه.
اما یه نکته درباره اسم کتاب هست که باید و شاید که توضیح بدم. احتمالن این کتاب رو با عنوان «کتاب پنج حلقه» یا اسم انگلیسیش، The Book of Five Rings، میشناسین. من هم اول همین عنوان رو شنیده و دیده بودم، ولی وقتی کمی بیشتر درباره کتاب و تاریخچهش خوندم، تصمیم گرفتم اسم کتاب رو «کتاب پنج عنصر» بذارم 🙂 روح نداشته استاد در آرامش باد.
داستان از این قراره که آقامون موساشی کتابش رو در پنج بخش نوشته: خاک، آب، آتش، باد و خلا. اینها همون پنج عنصر معروف طبیعت هستند. اما عنوانی که کتاب رو باهاش میشناسیم، بعدها توسط شاگردان موساشی بهش داده شده… یعنی عنوانی نیست که خود استاد برای نوشتهش انتخاب کرده بوده.
حالا من هم با خودم گفتم وقتی این پنج بخش به پنج عنصر اشاره دارن، چرا اسم کتاب رو «پنج عنصر» نذارم؟ فکر کنم استاد با این عنوان موافق بوده 🙂 به نظرم هم به محتوای کتاب میخوره و هم معنای اولیه و ظاهریه روشنتری داره.
البته یه دلیل شخصی هم دارم: اسم «پنج حلقه» من رو یاد این ماجراهای انرژی درمانی و حلقههای عجیب و غریب میاندازه و خوشم نمیاد 🙂 در حالی که این کتاب اساسن درباره راه و رسم رزم، شمشیر زنی، شناخت حریف و استراتژی مبارزه است- پس بومیسازیش کردم و شد: کتاب پنج عنصر. اُس.
خب، نکته دیگهای به ذهنم نمیرسه… اوه، راستی… شاید بعضیها بپرسن اصلن این کتاب رو کی میخونه (چون تا حدودی شاید بشه گفت تخصصیه : راه و رسم جنگ، شمشیر زنی، شناخت حریف و استراتژی نبرد) یا چرا رایگان منتشرشون میکنم؟ در مورد محتوا که نوشتم تقریبن تخصصیه، اما نکتههای ظریفی درش است که بسیار قابل تفکرند، و البته فکر کنم تو ویدئو تلگرام گفتم که توی بوکز.نستله کتابهایی رو میذارم که برای خودم، برای پیام یا برای جفتمون ترجمه میکنیم. منطق پشتش هم خیلی سادهست: حالا که برای خوندن یه کتاب وقت گذاشتیم و نسخه فارسیش رو آماده کردیم، چرا نتیجهش رو با بقیه شریک نشیم؟ من که دارم ماهی ۲۰ و چند دلار بابت اشتراک ChatGPT پول میدم، نتیجهش بله یک کتابی است که من یا پیامم یا هردومون خوشمون اومده، درخواستی نیست آره، اما بازم شاید یکی دیگه خوند و استفاده کرد و لذت برد. اینکه خیلی خوبه!
داستان پشتش همینقدر سادهست. نه بیشتر، نه کمتر 🙂
با احترام به راه رزم استاد موساشی
کتاب صوتی : فصل هفتم کتاب «دست چپ تاریکی» – مسئله جنسیت
خب خب رسیدیم به فصل هفتم از کتاب «دست چپ تاریکی»، تو این فصل داریم گزارش یکی از کاوشگران رو میخونیم، که تقریبن به شکل خوبی درکش رو از قضیه بیجنس بودن یا نهفته بودن جنسی مردمان گتن داره توضیح ميده.
این فصل همهش ۴ صفحه بود که به شکل ویدئویی ضبط کردم، تو کانال تلگرام نستله گذاشتمش ویدئو رو، بعد همون فایل mp4 رو تبدیل کردم به ogg; البته نسخه ogg رو مقداری هم ویرایش کردم.
دیگه بگم… چون books.nastale.com رو داریم، نسخه pdf رو اینجا آپلود نمیکنم، و مستقیم آپلود میشه در بخش مربوطهش: https://books.nastale.com/book?book=left-hand-of-darkness
فعلن اینجا نسخه صوتی رو میذارم تا راه بهتری هم برای این پیدا کنیم:
نسخه ogg فصل هفتم – مسئله جنسیت – دست چپ تاریکی
این دومین کتابم از عزیزم، اورسولا لگوئین، است، و خب چیزی که میبینیم اینه که اورسولای عزیز در رمانهاش سعی میکرده کاری کنه که ما جهان رو طور دیگه ببنیم، آدمها و روابطشون رو، سیاست و تاثیراتش رو… راهی که برای تغییر جهان داشته، نشون دادن نگاه دیگهای به قوانین نوشته شده و ننوشته شده جهانه… چقدر آدم باحالی بوده جدن، عرض ارادت خدمتش :***
در انتها هم، با وجود تمام روی تاریکی که هوش مصنوعی داره، نباید از روی روشنش غافل باشم. مثلن همین که میتونه ابزاری باشه که دانش و تخصص رو از انحصار عدهای در بیاره… بله این دقیقن به معنی توزیع برابر قدرت نیست، چون زیرساختش دست ما مردم که نیست، اما بازم… و خب اینم میدونیم که دسترسی برابر به امکانات لزومن به معنی این نیست که همه به طور یکسان ازش بهره میگیریم، عواملی دیگه هم در جریانند… بحث قشنگی میشه این موضوع. اما میگم دیگه بازم باعث شده دانش تخصصی از انحصار در بیاد، و این نکته مهمیه، روی روشنشه. روی تاریکش هم که داریم دیگه، از جمله بازتعریف اعتماد و دوستی، یعنی پایههای مهم روابط اجتماعی ما آدمها، در دنیای هوش مصنوعی.
کتابخانه آنلاین نستله
یه پلتفرم ساده راه انداختیم برای خوندن کتابهایی که با AI ترجمه میکنم: https://books.nastale.com
اینطوری، کتابها رو میشه هم روی موبایل و هم روی دسکتاپ، راحت و بدون دردسر خوند.
فعلن دو تا کتاب توی سایت داریم: «پیانوی خودنواز» اثر عزیزمون کورت ونهگات که ترجمهاش تموم شده و نسخه کاملش در دسترسه، و «دست چپ تاریکی» اثر عزیزمون اورسولا کی. لو گویین که ترجمهاش هنوز ادامه داره.
البته همزمان دارم نسخه صوتی «دست چپ تاریکی» رو هم آماده میکنم و همین باعث شده روند ترجمه کمی طولانیتر بشه. که خب البته عجلهای هم در کار نیست. بعد از تموم شدن این کتاب، میرم سراغ صوتی کردن «پیانوی خودنواز» 🙂
ترجمهها رایگان و بدون سانسور در دسترس هستن- هدفم اصلن دسترسی آزاد و رایگان و بدون سانسور برای همه است. امیدوارم از خوندنشون لذت ببرید، همونطور که من میبرم- البته کیفیت لذت بردنها متفاوته که اونم اوکیه 🙂
با تشکر از پیامم بخاطر ایده این صفحه وب برای خوندن راحت کتابها :*****🥰😘❤️ در واقع پیام که ترجمهها رو میخوند گفت pdf خوندنش سخته نسرین، و این ایده رو داد و پیادهش کردیم.
شاعر میفرماید که: به کتابخانه من که میآیید، با انرژی زیاد بیاید
(بعد انتشار اضافه شد: با پیامم و دوستمون گپ میزدیم به این نتیجه رسیدیم که هر طور هستید بیایید، با انرژی زیاد، بی انرژی زیاد…. خب بیاین تغییرش بدیم: به کتابخانه من که میایید، هر طور که هستید بیایید)